dialysis living

Τεύχος 17

Ανάσης Παύλος
Διευθυντής Μονάδας Τεχνητού Νεφρού, Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης

Οι μεμβράνες της αιμοκάθαρσης, όπως και τα περισσότερα βιοϊατρικά υλικά, από χημική άποψη κατατάσσονται στην ομάδα των πολυμερών. Τα πολυμερή (=πολύ+μέρος) είναι οργανικά μακρομόρια με μεγάλο μοριακό βάρος (της τάξεως των 103 – 106 Daltons). Προέρχονται από την συνένωση πολλών μικρότερων μορίων, που ονομάζονται μονομερή (mers). Στην ουσία τα πολυμερή αποτελούνται από επαναλαμβανόμενες μονάδες, που μπορεί να είναι όμοιες (ομοπολυμερή) ή διαφορετικές (συνπολυμερή). Οι μονάδες αυτές συνδέονται (ανά δύο) μεταξύ τους με ομοιοπολικούς δεσμούς, μετά από μια διαδικασία συνένωσης, που ονομάζεται πολυμερισμός.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 17

Ι. Μαλέγκος
Επιμελητής, Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας “Θριάσιο”

Πολυουρία είναι η αύξηση του όγκου των ούρων, πάνω από 3 L/24ωρο. Μπορεί να οφείλεται σε αύξηση της αποβολής νερού με τα ούρα (υδατική διούρηση), αύξηση της αποβολής ουσιών που δρουν οσμωτικά (οσμωτική διούρηση) ή σε συνδυασμό των προηγουμένων. Για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του ασθενούς με πολυουρία είναι σημαντικό να γνωρίζουμε το είδος της διούρησης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 17

Ν. Αφεντάκης
Επιμελητής Α', Νεφρολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών “Γ. Γεννηματάς”

Η παραθορμόνη (PTH) είναι πολυπεπτίδιο μονής αλύσου αποτελούμενο από 84 αμινοξέα, το γονίδια της οποίας εντοπίζεται στο βραχύ σκέλος του χρωμοσώματος 11. Παράγεται στα θεμέλια κύτταρα των παραθυρεοειδών αδένων και κύριος εκλυτικός παράγοντας έκκρισής της είναι η ελάττωση του Ca+2 του ορού, μεταβολή η οποία ανιχνεύεται από ειδικό αισθητήρα του υποδοχέα αισθητήρα του Ca+2 (Calcium Sensing Receptor, CASR).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 17

Σημαντικά νέα δεδομένα για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της αναιμίας ανακοινώθηκαν πριν μερικές ημέρες στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Νεφρολογικής Εταιρείας και Ευρωπαϊκής Εταιρείας για την Αιμοδιύλιση και τη Μεταμόσχευση (ERA-EDTA). Τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από το μεγαλύτερο πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ μέχρι σήμερα για την αναιμία νεφρικής νόσου παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στη Γλασκόβη της Σκωτίας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 18

Σοφία Σπαΐα
Επιμελήτρια Α', Β' Νοσοκομείο ΙΚΑ, Θεσσαλονίκη

Κατά τη διάρκεια της πέψης, οι σύνθετες μορφές υδατανθράκων διασπώνται σε μονοσακχαρίτες. Τα τελικά προΐόντα, δηλαδή η γλυκόζη (gl), η φρουκτόζη και η γαλακτόζη, απορροφώνται από το εντερικό επιθήλιο με μηχανισμό “ενεργού μεταφοράς”, αλλά όπως θα τονιστεί στη συνέχεια, χωρίς την ανάγκη ινσουλίνης. Στο αίμα κυκλοφορεί τελικά κυρίως η gl. Στο ήπαρ, οι απορροφούμενοι μονσακχαρίτες μετατρέπονται σε γλυκογόνο, διαδικασία γνωστή ως γλυκογονογένεση.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 18

Κ. Αλεξανδρόπουλος
Διευθυντής Ψυχιατρικού Τμήματος, Γ.Ν. Αθηνών “Ευαγγελισμός”

Χ. Χριστοδούλου
Αναπληρωτής Διευθυντής ΕΣΥ, Β' Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών “Αττικόν”

Οι ψυχολογικές διεργασίες συσχετίζονται συχνά με οργανικής προέλευσης συστηματικές παθήσεις συντελώντας στην αιτοπαθογένεια, είτε με τη μορφή ψυχικής προδιάθεσης, που καθιστά τον ασθενή ευάλωτο στη σωματική νόσο, είτε ως εκλυτικοί παράγοντες κατά την οξεία προσβολή της νόσου. Οι ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί να ευθύνονται εξ ολοκλήρου ή, πιο συχνά, να δρουν αθροιστικά με τη σωματική προδιάθεση, ενώ η ψυχοσωματική θεώρηση, συνήθως, αναφέρεται στην αιτιολογία, η οποία είναι σύνθετη και πολυπαραγοντική. Από την άλλη πλευρά, οι οργανικές παθήσεις μπορεί να έχουν επιπτώσεις ψυχολογικές και να συνοδεύονται από επιπλοκές, είτε στην οξεία φάση της νόσου είτε στο στάδιο της αποκατάστασης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 18

Χ.Μ. Μπαλοδήμος
Νεφρολόγος, Επιμελητής Α', ΓΝΝ Πύργου

Η νεφρολιθίαση είναι μία διαταραχή πολυπαραγοντική. Δεδομένου οι ή ποιοτική σύσταση των ούρων σχετίζεται άμεσα με το είδος της χρησιμοποιούμενες δίαιτας, η τροποποίηση αυτής μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα ωφέλιμος. Η αλλαγή συνεπώς των διαιτητικών συνηθειών αποτελεί το κυριότερο μέτρο πρόληψης της. Στο αναφερόμενο κατωτέρω άρθρο περιγράφεται η συσχέτιση μεταξύ διαφόρων διαιτητικών παραγόντων -π.χ. Πρόληψη υγρών, pH ασβεστίου, φωσφόρου, οξαλικών, κιτρικών κ.α. - και δυνατότητας σχηματισμού νεφρικών λίθων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο