Super User

Στρατηγικές δημόσιας υγείας για την πρόληψη της δημιουργίας, εξέλιξης και επιπλοκών της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου. Δευτερογενής πρόληψη, Τριτογενής πρόληψη, Προτάσεις

Τεύχος 28

Βασίλειος Κ. Λιακόπουλος
Νεφρολόγος, Λέκτορας Νεφρολογίας, Νεφρολογικό Τμήμα, Α’ Παθολογική Κλινική ΑΠΘ, ΠΓΝΘ ΑΧΕΠΑ

Η επίπτωση της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου (ΧΝΝ) διαρκώς αυξάνεται τα τελευταία χρόνια και προβάλλοντας τα στοιχεία από τις ΗΠΑ συνάγεται ότι πάνω από 1.000.000 άτομα πάσχουν από κάποιο στάδιο ΧΝΝ στην Ελλάδα και πάνω από 100.000 άτομα βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο της ΧΝΝ. Ταυτόχρονα, ο επιπολασμός άλλων χρόνιων παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ), η υπέρταση, η καρδιαγγειακή νόσος, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια κ.ά. είναι μεγαλύτερος στον πληθυσμό με ΧΝΝ. Η ΧΝΝ λοιπόν αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας που σχετίζεται με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα και μεγάλο οικονομικό κόστος για το σύστημα υγείας. Κάθε προσπάθεια για την εφαρμογή στρατηγικών πρόληψης της ΧΝΝ καθίσταται σήμερα επιτακτική και πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα επίπεδα (πρωτογενής, δευτερογενής και τριτογενής).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

28 ΤΕΥΧΟΣ

> Στρατηγικές δημόσιας υγείας για την πρόληψη της δημιουργίας, εξέλιξης και επιπλοκών της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου. Δευτερογενής πρόληψη, Τριτογενής πρόληψη, Προτάσεις
> Η Αναιμία της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου. Ποια είναι η κλινική εικόνα της αναιμίας της χρόνιας νεφρικής νόσου (XNN); Υπάρχει διαφορά στην κλινική εμφάνιση της από τις άλλες αναιμίες;
> Ελαχιστοποίηση της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας: Εξισορροπούν οι κίνδυνοι τα οφέλη; Επιπτώσεις ανοσοκαταστολής στο λήπτη και το μόσχευμα
> Ιστοπαθολογία των νεφρικών μοσχευμάτων

Για να ανοίξετε τα αρχεία θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα Adobe Reader, (μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ, αν δεν το έχετε ήδη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας). Για καλύτερη προβολή των αρχείων στον Adobe Reader, παρακαλώ επιλέξτε το Μενού View (Προβολή) > Page Display (Προβολή σελίδας) > Two-up (Ανά δύο).

Η σχέση της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο

Τεύχος 26

Ζεμπεκάκης Π.
Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας, Α’ Παθολογική Κλινική, Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο “ΑΧΕΠΑ” Θεσσαλονίκη

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) είναι ένα συχνό πρόβλημα με παγκόσμια κατανομή. Στις ΗΠΑ παρατηρείται κατά την τελευταία εικοσαετία μια συνεχής αύξηση στην επίπτωση και τον επιπολασμό του τελικού σταδίου της ΧΝΝ (ΧΝΝ-ΤΣ). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολύ μεγάλη αύξηση της γενικής νοσηρότητας, της θνησιμότητας και του οικονομικού κόστους. Ο αριθμός των ασθενών με ΧΝΝ-ΤΣ που θεραπεύονταν με χρόνια αιμοκάθαρση (ΧΑ) ή μεταμόσχευση νεφρού στις ΗΠΑ υπερέβη τις 320.000 το 1998, ενώ αναμένεται να φθάσει στις 650.000 το 2010.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Η κλινική εφαρμογή των μεμβρανών αιμοκάθαρσης

Τεύχος 29

Ανάσης Παύλος
Διευθυντής Μονάδας Τεχνητού Νεφρού, Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης

Η τεχνική υποστήριξη βασικών για την ζωή λειτουργιών, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της σύγχρονης Ιατρικής. Πρόκειται, συνήθως, για την εφαρμογή βιοϋλικών σε ηλεκτρομηχανολογικές συσκευές, που η ελεγχόμενη λειτουργία τους οδηγεί σε αποτελέσματα, που έχουν άμεση σχέση με την πραγματοποίηση των απαραίτητων για την συνέχιση της ζωής οργανικών λειτουργιών. Το εκπληκτικό στην περίπτωση αυτή είναι ότι, κάθε ένα από τα εφαρμοζόμενα υλικά έχει αρνητικές επιδράσεις στην βιολογία του οργανισμου, το σύνολο τους όμως, με την μορφή αναπτυγμένων τεχνικών λειτουργικής υποστήριξης, βελτιώνει την θνητότητα και την νοσηρότητα διαφόρων ομάδων ασθενών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Εμβολιασμοί σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο

Τεύχος 29

Μάκρω Σονικιάν
Νεφρολόγος, Επιμελήτρια Α΄, Νεφρολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Μελισσίων «Α. Φλέμινγκ», Αθήνα

Το εμβόλιο είναι βιολογικό παρασκεύασμα εναντίον ενός παθογόνου μικροοργανισμού που διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος (ξενιστή), ώστε να αναγνωρίσει τον μικροοργανισμό ως ξένο σώμα, να τον καταστρέψει και να τον θυμάται αργότερα, αν τυχόν προσβληθεί από αυτόν. Τα εμβόλια μπορούν να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικά εναντίον λοιμώξεων, διότι προκαλούν ανοσοαπάντηση ταχύτερα από την ίδια τη φυσική λοίμωξη (π.χ. ευλογιάς, λύσσας). Τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια ανάπτυξης μοντέρνων εμβολίων και κατά άλλων νόσων, π.χ. κατά του καρκίνου και της νόσουνAlzheimer. Εν τούτοις, τα εμβόλια χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο προφυλακτικά κατά μελλοντικής λοίμωξης από παθογόνο μικροοργανισμό. Με τα προγράμματα μαζικών εμβολιασμών που εφαρμόζονται στις ανεπτυγμένες χώρες, κάποιες νόσοι έχουν εκριζωθεί, όπως π.χ. η ευλογιά, ενώ κάποιες άλλες είναι πλέον σπάνιες, όπως π.χ. ο τυφοειδής πυρετός και η πολιομυελίτιδα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ελαχιστοποίηση των κορτικοστεροειδών

Τεύχος 29

Παντελίτσα Καλλιακμάνη
Νεφρολόγος, Επιμελήτρια Α’, Νεφρολογικό Κέντρο, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών

Τα κορτικοειδή είναι αποτελεσματικά στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της απόρριψης του νεφρικού μοσχεύματος, όμως οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με αυτά είναι αρκετές. Ο στόχος της εφαρμογής πρωτοκόλλων με μειωμένη χορήγηση κορτικοειδών είναι η εξάλειψη ή η ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη λήψη τους, χωρίς ταυτόχρονα να αυξάνεται το ποσοστό οξείας απόρριψης ή απώλειας του νεφρικού μοσχεύματος. Σημαντικός αριθμός πρωτοκόλλων που δεν περιελάμβανε χορήγηση κορτικοειδών εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2000, όταν 5% των ασθενών πήραν εξιτήριο μετά από μεταμόσχευση νεφρού χωρίς κορτικοειδή. Στη συνέχεια υπήρξε σταδιακή αύξηση των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν ανοσοκατασταλτικά σχήματα χωρίς κορτικοειδή. Πρωτόκολλα χωρίς κορτικοειδή χρησιμοποιούνται συχνότερα σε λήπτες από ζώντα δότη και γενικότερα σε λήπτες χαμηλού ανοσολογικού κινδύνου. Η απόσυρση των κορτικοειδών σε ≥3 μήνες μετά τη μεταμόσχευση έχει συσχετιστεί με αυξημένη επίπτωση οξείας απόρριψης και απώλειας του μοσχεύματος, ενώ δεν διαπιστώνεται το ίδιο σε πρόσφατες μελέτες ταχείας διακοπής των Cs (PDP) (σε ≤ 7 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση). Η χορήγηση θεραπείας επαγωγής σε τέτοια πρωτόκολλα φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Πλέον είναι διαθέσιμα αποτελέσματα από τυχαιοποιημένες ή μη μελέτες με χρόνο παρακολούθησης 5-7 έτη που δείχνουν ικανοποιητική επιβίωση και λειτουργία των μοσχευμάτων. Οι περισσότερες μελέτες έχουν γίνει σε χαμηλού ανοσολογικού κινδύνου ασθενείς, αλλά υπάρχουν και αναφορές με επιτυχή RDP σε παιδιά, έγχρωμους λήπτες, υπερευαισθητοποιημένους λήπτες ή λήπτες με πιθανότητα υποτροπής της βασικής νόσου.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Παραπομπή σε νεφρολόγο

Τεύχος 29

Α. Αβδελίδου
Επιμελήτρια Β’, Νεφρολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Γρεβενών

Η παραπομπή ενός ασθενούς σε νεφρολόγο θεωρείται καθυστερημένη, όταν οι παρεχόμενες ιατρικές υπηρεσίες και φροντίδες θα ήταν βελτιωμένες, αν η επαφή του με τις νεφρολογικές υπηρεσίες ήταν έγκαιρη. Για να προσδιορισθεί πιο συγκεκριμένα χρονικά η έννοια της καθυστερημένης παραπομπής, ενδεικτικά αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες, η παραπομπή σε νεφρολόγο ενός ασθενούς με προοδευτικά επιδεινούμενη χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) θεωρείται καθυστερημένη, όταν αυτή γίνεται σε διάστημα μικρότερο ή ίσο των τριών μηνών πριν την ανάγκη έναρξης εξωνεφρικής κάθαρσης (ΕΚ). Σε πλήθος μελετών, ο χρόνος αυτός κυμαίνεται από το ιδιαίτερα σύντομο διάστημα της άμεσης ένταξης σε ΕΚ, έως το σημαντικά μεγαλύτερο διάστημα των έξι μηνών πριν την ένταξη.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ελαχιστοποίηση της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας: Εξισορροπούν οι κίνδυνοι τα οφέλη; Επιπτώσεις ανοσοκαταστολής στο λήπτη και το μόσχευμα

Τεύχος 28

Ευαγγελία Ντουνούση
Νεφρολόγος, Επιμελήτρια Β’, Νεφρολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων

Η νεφρική μεταμόσχευση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής για τους ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) τελικού σταδίου και αδιαμφισβήτητα τη βέλτιστη επιλογή όσον αφορά στην επιβίωση των ασθενών αυτών. Παρά τη βελτίωση όμως της επιβίωσης των μεταμοσχευμένων ασθενών, το προσδόκιμο επιβίωσής τους παραμένει μικρότερο συγκριτικά με του γενικού πληθυσμού. Η αυξημένη θνητότητα των μεταμοσχευμένων ασθενών αποδίδεται στην αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων, λοιμώξεων και νεοπλασιών στους ασθενείς αυτούς. Η αθροιζόμενη εμπειρία στη νεφρική μεταμόσχευση και κυρίως η εισαγωγή των νεότερων ανοσοκα- τασταλτικών φαρμάκων επέτρεψε τη σημαντική βελτίωση της βραχυπρόθεσμης επιβίωσης του νεφρικού μοσχεύματος και του ασθενή, χωρίς όμως να βελτιωθεί ανάλογα και η μακροπρόθεσμη επιβίωση τους. Ο θάνατος του ασθενή με λειτουργικό μόσχευμα είναι μεταξύ των κυριότερων αιτιών απώλειας του νεφρικού μοσχεύματος σε ποσοστό έως και 40%. Η πρόληψη και η θεραπεία των κύριων αιτιών θανάτου των μεταμοσχευμένων ασθενών καθώς και της χρόνια νεφροπάθειας του μοσχεύματος αποτελούν τους κύριους στόχους στην προσπάθεια βελτίωσης της συνολικής έκβασης της νεφρικής μεταμόσχευσης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο