dialysis living

Τεύχος 14

Χρ. Χριστοδουλίδου
Επιμελήτρια Α', Νεφρολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών “Ευαγγελισμός”

Τα παραδοσιακά κινέζικα φυτοσκευάσματα χρησιμοποιούνται με ολοένα αυξανόμενη συχνότητα, είτε ως φάρμακο για τη θεραπεία νοσήματος, είτε ως συμπλήρωμα διατροφής ή ως δυναμωτικά. Το πλεονέκτημά τους συνίσταται στο ότι για την προμήθεια τους δεν απαιτείται ιατρική συνταγή. Επιπλέον , θεωρούνται ακίνδυνα, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες, σε αντίθεση με τα διάφορα φαρμακευτικά σκευάσματα που κυκλοφορούν στις Δυτικές χώρες.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 14

Θ. Δ. Μουντοκαλάκης
Καθηγητής Παθολογίας, Γ' Παθολογική Κλινική, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών “Σωτηρία”

Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια (ΟΝΑ) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ιατρογενούς νόσου. Πράγματι, από πολλών ετών έχει αναγνωριστεί ότι στο ένα τρίτο περίπου των περιπτώσεων, ιατρογενείς παράγοντες, όπως χορήγηση νεφροτοξικών φαρμάκων ή ακτινοσκιερών ουσιών, παράλειψη της εφαρμογής προληπτικών μέτρων ενυδάτωσης ή αλκαλοποίησης των ούρων, μετεγχειρητικές επιπλοκές κ.α., είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την πρόκληση ΟΝΑ ή συμβάλλουν καθοριστικά στη γένεσή της.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 15

Βάϊα Ράικου
Νεφρολόγος

Ο ιός της ηπατίτιδας C εκτιμάται ότι προσβάλλει 4 εκατομμύρια ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες και 100 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μεταδίδεται πρωτοπαθώς δια μέσου έκθεσης σε προϊόντα του αίματος και δια μέσου χρήσης ενδοφλεβίων φαρμάκων. Χρόνια προσβολή συμβαίνει από 85-90% των ατόμων που εκτίθενται στον ιό και μπορεί να υπάρξει πρόοδος σε χρόνια ενεργό ηπατίτιδα, κίρρωση και ηπατική ανεπάρκεια. Ωστόσο, επίσης συσχετίζεται με μεγάλο εύρος εξωηπατικών εκδηλώσεων περιλαμβάνοντας την νεφρική νόσο και την μικτή κρυοσφαιριναιμία. Οι εξωηπατικές επιπλοκές συχνά είναι σιωπηλές και επομένων παραβλέπονται. Η μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα (MPGN τύπου Ι) με κρυοσφαιριναιμία είναι η περισσότερο κοινή νεφρική αλλοίωση. Αλλοι τύποι νεφρικής βλάβης περιλαμβάνουν την μη+κρυοσφαιριναιμική MPGN, μεμβρανώδη σπειραματονεφρίτιδα, MPGN τύπου ΙΙΙ, και μεσαγγειοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 15

Δρ. Π.Ι. Ανάσης
Νεφρολόγος Διευθυντής ΓΝΝ Σπάρτης

Οι πρώτες τεχνικές επεξεργασίας του ύδατος (θέρμανση, διήθηση και πήξη) περιγράφονται σε σανσκριτικά κείμενα ηλικίας άνω των 5000 ετών. Όμως, η σημαντικότερη εξέλιξη στη “θεραπεία” του ύδατος υπήρξε η ανάπτυξη των τεχνητών μεμβρανών στα μέσα του 19ου αιώνα. Σήμερα, περίπου 50 χρόνια μετά η παραγωγή μεμβρανών από συνθετικά μη τροποποιημένα φυσικά πολυμερή εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο μελέτης και έρευνας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 15

Γ. Σακελλαρίου
Αναπληρωτής Καθηγητής, Νεφρολογικό Τμήμα, Π.Γ.Ν. Θεσσαλονίκης “Παπαγεωργίου”

Ι. Γριβέας
Στρατιωτικός ιατρός - Ειδικευόμενος Νεφρολογικό Τμήμα, Π.Γ.Ν. Θεσσαλονίκης “Παπαγεωργίου”

Η αντικατάσταση οργάνων του ανθρώπινου σώματος ήταν ένα παλιό όνειρο της επιστήμης. Στην κλινική πράξη το όνειρο αυτό εκπληρώθηκε ουσιαστικά με μεταμόσχευση νεφρού, ήπατος, πνεύμονα, παγκρέατος, καρδιάς. Με τα σημερινά δεδομένα ή νεφρική μεταμόσχευση είναι πλέον μια κλινική πραγματικότητα. Από την άλλη, πάνω από 20% των νεφρικών μεταμοσχεύσεων στις ΗΠΑ διενεργούνται σε ασθενείς που έχουν απορρίψει στο παρελθόν ένα ή περισσότερα μοσχεύματα. Παράλληλα, παραμένει ερωτηματικό αν φαινόμενα όπως η υποστροφή της χρόνιας απόρριψης που περιγράφηκε από τον Tulling et at πειραματικά σε ζώα μπορεί να συμβεί και στον άνθρωπο. Η εισαγωγή της κυκλοσπορίνης (CsA) στην ανοσοκατασταλτική θεραπεία έχει βελτιώσει την επιβίωση του νεφρικού μοσχεύματος κατά 20% έως 30% τον πρώτο χρόνο (από 60% σε 80-90%), αλλά ο ρυθμός εμφάνισης της χρόνιας απόρριψης νεφρικού μοσχεύματος δεν έχει ελαττωθεί τα τελευταία χρόνια, παρά την εφαρμογή στην κλινική πράξη νέων ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 15

Α. Γεράκης
Νεφρολόγος, Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο Αθηνών “Υγεία” - Διευθυντής ΜΤΝ, Κλινικής Αθηνών “Αριστοτέλειον”

Η νεφροπάθεια από σκιαγραφικές ουσίες (ΝΑΣ) αποτελεί την τρίτη κατά σειρά συχνότητας αιτία ενδονοσοκομειακής ΟΝΑ, με συνέπειες την αύξηση της θνητότητας, της νοσηρότητας και του κόστους της νοσηλείας. Είναι συχνή επιπλοκή στην κλινική πράξη και απασχολεί ιατρούς πολλών ειδικοτήτων, κυρίως δε εκείνους που προβαίνουν σε επεμβατικές τεχνικές. Η διάδοση των μη ιοντικών (και μειωμένης οσμωτικότητας) σκιαγραφικών δεν μείωσε, όπως αναμενόταν, τη συχνότητα της ΝΑΣ. Αντίθετα, η συχνότητα της αυξήθηκε δραματικά από 5% το 1977 στο 32% τα 1987.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 15

Χ. Μπαλοδήμος
Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Πύργου - Μονάδα Τεχνητού Νεφρού

Χ. Πετροπούλου
Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Πύργου - Μονάδα Τεχνητού Νεφρού

Γ. Τριανταφύλλου
Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Πύργου - Μονάδα Τεχνητού Νεφρού

Η εμφάνιση χρόνιου πόνου είναι συνήθης σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς, με ένταση η οποία κυμαίνεται από μέτρια έως σοβαρή, με αποτέλεσμα την δημιουργία πολλαπλών προβλημάτων στην ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών. Το σημαντικότερο είναι όμως ότι με την έλλειψη δεδομένων που αφορούν την κλινική εμφάνιση όπως και την απουσία ερευνητικού ενδιαφέροντος, ο πόνος στην ομάδα αυτή των ασθενών αντιμετωπίζεται ανεπαρκώς. Στην ανασκόπηση αυτή θα γίνει αναφορά στην επιδημιολογία του χρόνιου πόνου, στις βασικές αρχές, και σε ορισμένα ενδιαφέροντα σημεία που αφορούν την αντιμετώπιση αυτού και τα οποία ίσως καταστήσουν πιο δραστική την αντιμετώπιση του σ' αυτή την κατηγορία των ασθενών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο