dialysis living

Τεύχος 23

Ψημμένου Ε.
Επιμελήτρια Β’, Νεφρολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα»

Η καρδιαγγειακή (ΚΑ) νόσος μπορεί να προκαλέσει χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) ή να επιταχύνει την εξέλιξη προϋπάρχουσας. Ειδικότερα η καρδιακή ανεπάρκεια (HF) μπορεί να επιδεινώσει τη λειτουργία του νεφρού ενώ η αθηρωμάτωση μπορεί παράλληλα με τα στεφανιαία αγγεία να προσβάλλει τις νεφρικές αρτηρίες και τα ενδονεφρικά αγγεία. Επιπλέον, η ΧΝΝ και η ΚΑ νόσος έχουν κοινούς παράγοντες κινδύνου όπως η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ), οι οποίοι μπορεί να προκαλούν παράλληλη επιβάρυνση των νεφρών και της καρδιάς. Η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) και του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (ΣΝΣ) σε ασθενείς με ΚΑ νόσο ενοχοποιείται για συστηματική αγγειακή νόσο περιλαμβανομένης και της νεφρικής. Ακόμη και ήπια έκπτωση νεφρικής λειτουργίας αποτελεί κακό προγνωστικό παράγοντα σε ασθενείς με HF ή έμφραγμα μυοκαρδίου (ΕΜ). Εν τούτοις, οι ασθενείς με ΧΝΝ, συνήθως, αποκλείονται από τις μελέτες παρέμβασης σε άτομα με ΚΑ νόσο και έχουν λιγότερες πιθανότητες να λάβουν θεραπεία.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 8

Mαρία Μαλλιάρα
Διδάκτωρ ΑΠΘ, Επιμελήτρια Β’, Νεφρολόγος, Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης

Με σκοπό να μελετηθούν τα προβλήματα των διαβητικών ασθενών της μονάδας μας έγινε η παρούσα αναδρομική μελέτη. Από το 1996 έως το 2001, 97 ασθενείς εντάχθηκαν στην αιμοκάθαρση και οι 15 (15%) ήταν διαβητικοί. Από τύπου Ι διαβήτη έπασχαν: 3/15 (20%). Οι 10 ήταν άνδρες, η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 60 έτη και η μέση διάρκεια στην αιμοκάθαρση 34 μήνες. Αρτηριοφλεβική επικοινωνία έφεραν: 12/15 (ποσοστό 80%), 2/15 (ποσοστό 13%) υποβαλλόταν σε αιμοκάθαρση με μόσχευμα και 1/15 (ποσοστό 7%) έφερε μόνιμα σφαγιτιδικό καθετήρα. Από ισχαιμία μυοκαρδίου έπασχε το 87% και καρδιακή ανεπάρκεια το 67% των ασθενών. Περιφερική αγγειοπάθεια εμφάνιζαν 6/15 (40%), ενώ ακρωτηριασμό λόγω γάγγραινας χρειάσθηκαν οι 2/15 (13%). Λοιμώξεις εμφάνιζαν σε ποσοστό 67% (10/15), συνηθέστερα του τύπου των ουρολοιμώξεων και των λοιμώξεων του αναπνευστικού. Τύφλωση μετά την ένταξή τους εμφάνισαν οι 5/15 (33%). Ερυθροποιητίνη ελάμβαναν όλοι οι ασθενείς κατά τη συνεδρία ενδοφλέβια. Κατέληξαν οι 5/15 (33%), στην περιτοναϊκή κάθαρση μεταφέρθηκαν οι 2/15 (13%) εξαιτίας συχνών υποτασικών και δυσανεξίας στην αιμοκάθαρση, ενώ ακόμη στον τεχνητό νεφρό είναι 8/15 (53%). Συζητούνται τα ιδιαίτερα προβλήματα των ασθενών αυτών και γίνεται ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 18

Γεωργία Κ. Γερογιάννη
Νοσηλεύτρια ΤΕ, MSC, Εργαστηριακή Συνεργάτης ΤΕΙ Αθήνας, Μονάδα Τεχνητού Νεφρού Γ.Ν.Π. “Τζάνειο”

Σταυρούλα Κ. Γερογιάννη
Νοσηλεύτρια ΤΕ, Μονάδα Τεχνητού Νερού Π.Γ.Ν.Α. “Αλεξάνδρα”

Η Οξεία Νεφρική Ανεπάρκεια (Ο.Ν.Α.), αποτελεί μία αιφνίδια έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας εξαιτίας μίας οξείας βλάβης του νεφρικού ιστού ή της νεφρικής ροής του αίματος. Οι κλινικές εκδηλώσεις της είναι ποικίλες και η αντιμετώπισή της συνίσταται στην άμεση αντιμετώπιση των απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών. Παρόλ' αυτά, η πρόληψη παίζει σημαντικό ρόλο στην αποφυγή της Ο.Ν.Α.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 29

Α. Αβδελίδου
Επιμελήτρια Β’, Νεφρολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Γρεβενών

Η παραπομπή ενός ασθενούς σε νεφρολόγο θεωρείται καθυστερημένη, όταν οι παρεχόμενες ιατρικές υπηρεσίες και φροντίδες θα ήταν βελτιωμένες, αν η επαφή του με τις νεφρολογικές υπηρεσίες ήταν έγκαιρη. Για να προσδιορισθεί πιο συγκεκριμένα χρονικά η έννοια της καθυστερημένης παραπομπής, ενδεικτικά αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες, η παραπομπή σε νεφρολόγο ενός ασθενούς με προοδευτικά επιδεινούμενη χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) θεωρείται καθυστερημένη, όταν αυτή γίνεται σε διάστημα μικρότερο ή ίσο των τριών μηνών πριν την ανάγκη έναρξης εξωνεφρικής κάθαρσης (ΕΚ). Σε πλήθος μελετών, ο χρόνος αυτός κυμαίνεται από το ιδιαίτερα σύντομο διάστημα της άμεσης ένταξης σε ΕΚ, έως το σημαντικά μεγαλύτερο διάστημα των έξι μηνών πριν την ένταξη.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 50

DR N. Νικολοπούλου
Διευθύντρια Μονάδας Τεχνητού Νεφρού ΜΗΤΕΡΑ

Η παχυσαρκία, είναι επιδημία του 21ου αιώνα και αναμένεται να αυξηθεί κατά 40% τις επόμενες δεκαετίες. Το γεγονός αυτό συνεπάγεται σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για επιπλοκές όπως ο διαβήτης τύπου ΙΙ, η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, αλλά και ο καρκίνος και η άπνοια του ύπνου. Τέλος η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο για χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) και την εξέλιξή της σε τελικό στάδιο χρόνιας νεφρικής νόσου (ΤΣΧΝΝ) και αιμοκάθαρσης. Επειδή ο αριθμός των παχύσαρκων ασθενών με ΧΝΝ αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά στις αναπτυγμένες αλλά και στις χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, η παχυσαρκία αποτελεί ένα ταχέως αυξανόμενο πρόβλημα για την διεθνή νεφρολογική κοινότητα αλλά και της κοινωνίας γενικότερα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Τεύχος 3

Γ. Σακελλαρίου
Διευθυντής Νεφρολογικού Τμήματος ΓΠΝ Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκη

Δ. Παπαδοπούλου
Επιμελήτρια Α Νεφρολογικού Τμήματος ΓΠΝ Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκη

Σ. Κουρέλη
Προϊσταμένη Νεφρολογικού Τμήματος ΓΠΝ Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκη

Τα τελευταία 40 χρόνια επίμονες και επίπονες προσπάθειες μεμονωμένων επιστημόνων και εξειδικευμένων κέντρων σε όλο τον κόσμο έχουν μετατρέψει το θέμα της μεταμόσχευσης συμπαγών οργάνων στον άνθρωπο από πειραματικό και θεωρητικό, σε θέμα καθημερινής ιατρικής πράξης. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις μεταμοσχεύσεις νεφρού ως θεραπείας του τελικού σταδίου της ΧΝΑ, είναι μια αναγκαιότητα αλλά και ένα κοινωνικό πρόβλημα με επιπτώσεις οικονομικές και ηθικές, που επηρεάζουν αρνητικά ή θετικά όλον τον κοινωνικό ιστό της πολιτείας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 21

Μ. Παπαμιχαήλ
Διευθυντής, Κέντρο Ανοσολογίας και Ανοσοθεραπείας του Καρκίνου, Νοσοκομείο «Ο Άγιος Σάββας»

Π. Σωτηροπούλου
Ερευνήτρια, Κέντρο Ανοσολογίας και Ανοσοθεραπείας του Καρκίνου, Νοσοκομείο «Ο Άγιος Σάββας»

Η θεραπεία με προγονικά κύτταρα (ΠΚ, stem cells) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση για την αναγέννηση κατεστραμμένων ιστών και την αποκατάσταση ανίατων μέχρι σήμερα παθήσεων.Η ανακάλυψη των ΠΚ τα οποία έχουν την ικανότητα να διαφοροποιούνται προς ποικίλους ιστούς άνοιξε νέους ορίζοντες στη βασική βιολογική έρευνα, ενώ έθεσε τις βάσεις για τη θεραπεία πολλών μη θεραπεύσιμων με τις κλασικές ιατρικές μεθόδους νοσημάτων. Τα ΠΚ έχουν τη δυνατότητα να διαφοροποιούνται προς διαφορετικές κατηγορίες κυττάρων. Πληθυσμοί ΠΚ μπορούν να εντοπιστούν τόσο σε εμβρυϊκούς ιστούς, όσο και σε ιστούς ενηλίκων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 51

Στεφανίδης Ιωάννης
Καθηγητής Νεφρολογίας, Διευθυντής Νεφρολογικής Κλινικής, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Καραθανάσης Δημήτριος
404 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λάρισας, Σύγχρονη Πολυκλινική Λάρισας, Μονάδα Τεχνητού Νεφρού

Ανδρούλα Καραολιά
Νευροχειρουργική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Πισσάς Γεώργιος
Νεφρολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Ελευθεριάδης Θεόδωρος
Νεφρολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Τσιλιμίγκας Νικόλαος
Νεφρολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Η σταδιακή διαμόρφωση ενός κοινά αποδεκτού ορισμού για την Οξεία Νεφρική Βλάβη (ΟΝΒ) ανέδειξε τη σημασία της πρόληψης στην αντιμετώπισή της, καθώς συνέβαλε στην καταγραφή των επιπτώσεών της στις παραμέτρους της θνητότητας, της οικονομικής επιβάρυνσης των συστημάτων υγείας και της εξέλιξης σε Χρόνια Νεφρική Νόσο. Η πρόληψη θα μπορούσε να διακριθεί σε γενικής αρχής και ειδικών κλινικών περιπτώσεων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.